16 Հունիս 2026
Երևանյան ժամանակ Երևանյան ժամանակ
  • Քաղաքական
  • Միջազգային
  • Սոցիում
Որոնել կայքում
Վերջին գրառումները
ԵՄ, ԱՄՆ-ի և Թուրքիայի ազդեցության աճը կարող է լարվածության նոր օջախ ստեղծել Կովկասում
10 Հունիսի, 2026
Լեմկինի ինստիտուտը մտահոգություն է հայտնել Հայաստանի ինքնիշխանության վերաբերյալ
10 Հունիսի, 2026
Հայաստանի և Լատվիայի արտաքին գործերի նախարարները քննարկել են երկկողմ համագործակցության հարցերը
10 Հունիսի, 2026
ԹՐԵՆԴԱՅԻՆ
Ազգային-ժողովրդավարական Բևեռը չի ընդունում հունիսի 7-ի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքները
ԲՀԿ առաջնորդի նկատմամբ հարուցվել է քրեական գործ՝ ընտրական հաշվարկների ֆոնին
«Հայաստան» դաշինքը կբողոքարկի ընտրությունների արդյունքները Սահմանադրական դատարանում
«Ուժեղ Հայաստան» կուսակցությունը կայացնի պատասխանատու որոշում՝ հաշվի առնելով իր ընտրողների վստահությունը և երկրի շահերը
Հայաստանի զինված ուժերում քրեական ենթամշակույթի դեմ պայքարի տարին
Տուն/Քաղաքական/Ընտրությունների արդյունքում Բաքվի և Անկարայի պահանջները կլինեն անվերջ
Քաղաքական

Ընտրությունների արդյունքում Բաքվի և Անկարայի պահանջները կլինեն անվերջ

Համոզված եմ, որ Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության վերարտադրման դեպքում Բաքվի և Անկարայի պահանջները Երևանին կլինեն անվերջ։ Այսպես կոչված, 300 000 ադրբեջանցիների Հայաստան «վերադարձի» հարցը վերջը չի լինի։...

Վերջինա Մալխասյան
12 Մայիսի, 2026 մեկ րոպե ընթերցանություն

Համոզված եմ, որ Նիկոլ Փաշինյանի իշխանության վերարտադրման դեպքում Բաքվի և Անկարայի պահանջները Երևանին կլինեն անվերջ։ Այսպես կոչված, 300 000 ադրբեջանցիների Հայաստան «վերադարձի» հարցը վերջը չի լինի։

Ունեմ շատ հոռետեսական կանխատեսումներ Հայաստանի համար՝ Փաշինյանի իշխանության վերարտադրման դեպքում։ Բաքուն և Անկարան կշարունակեն Հայաստանին իր կենսունակությունից զրկելու իրենց ռազմավարությունը՝ մեզնից ինչ-որ կամազուրկ միավոր կթողնեն։

Դուք խոսում եք Հայաստանը ադրբեջանցիներով բնակեցնելու մասին, բայց նրանք դրանով չեն սահմանափակվի։ Նրանք ամեն օր խոսում են, այսպես կոչված, Զանգեզուրի միջանցքի, անկլավների մասին, և վստահ եմ, որ այդ ցանկը կշարունակվի։

Առաջիկա խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքում Հայաստանում պետք է ձևավորվի այնպիսի իշխանություն, որը հասկանում է, թե ինչ է պետական շահը, որտեղով են անցնում մեր կարմիր գծերը, և շարժվի այդ ուղղությամբ՝ առանց որևէ բախման։

Այս պահանջները առաջ են քաշվում այն պայմաններում, երբ 1989 թվականի մարդահամարի տվյալներով Հայկական ԽՍՀ-ում ապրում էին 60 հազարից մի փոքր ավելի ադրբեջանցիներ, որոնք բոլորը լքել են Հայաստանը կամավոր հիմունքներով և պետությունից ստացել համապատասխան փոխհատուցում։ Մինչդեռ, մոտ 500 հազար հայեր փախել են Ադրբեջանից՝ թողնելով այնտեղ իրենց ողջ ունեցվածքը։

Հոդվածի կիսվել

Վերջինա Մալխասյան

All Right Reserved!