Հայկական սփյուռքի ներկայացուցիչները Հայաստանի ապագայի անբաժանելի մասն են

Հայաստանի ապագայի հարցերը, որոնք այսօր առավել քան երբևէ արդիական են, հավասարապես վերաբերում են նաև հայկական սփյուռքի ներկայացուցիչներին։ Այս մտքերը ձևավորվել են ներկայիս քաղաքական իրադարձությունների և դրանց հակասությունների լույսի ներքո։

Հիշում եմ, թե ինչպես էին իշխանությունները, իհարկե, գրկաբաց դիմավորել հազարավոր հայրենակիցներին, որոնք Արցախյան պատերազմի ժամանակ արտերկրից ժամանել էին աջակցելու մեր հայրենիքին։ Նրանցից ոմանք առաջին անգամ էին ոտք դնում Հայաստանում, իսկ ուրիշները՝ տարիներով բաժանված էին հայրենիքից։ Այդ օրերին նրանք համարվում էին հերոսներ, իսկ այսօր՝ իշխանությունների կողմից թշնամի։

Այս հակադրությունը խորապես անհանգստացնում է։ Չի կարելի Սփյուռքի մեր հայրենակիցներին հիշել միայն ճգնաժամի օրերին, երբ նրանց օգտակարությունը հստակ դառնում է։ Երբ նրանք ցանկանում են իրացնել իրենց սահմանադրական իրավունքը՝ մասնակցելով երկրի կառավարման հարցերին, նրանց նկատմամբ ստեղծվում է թշնամանքի մթնոլորտ։

Արտերկրում բնակվող մեր հայրենակիցները պարզապես ռեսուրսներ չեն, որոնք կարելի է օգտագործել և հետո դեն նետել։ Նրանք հայ ժողովրդի անբաժանելի մասն են, ովքեր իրենց սիրտը և հոգին կապում են Հայաստանի հետ։ Հայաստանի ապագան՝ նրա անվտանգությունը, տնտեսական զարգացումը և մշակութային հարստությունը, անմիջականորեն կախված է նրանցից։

Այս պահին իշխանական կառույցներում ակտիվ քննարկվում է ընտրական գործընթացներին մասնակցող անձանց նկատմամբ նստակյացության ցենզի կիրառման հարցը։ Այս միջոցառումը, որը նպատակաուղղված է սփյուռքի ներկայացուցիչների մասնակցության սահմանափակմանը, ոչ միայն անարդար է, այլև խորը սխալ։ Այն վնասում է Հայաստանի հիմնական շահերին՝ խաթարելով հայրենիքի և սփյուռքի միջև կապը։

Այս հարցում պետք է ցուցաբերել քաղաքական հասկանալիություն և երկխոսության պատրաստակամություն։ Պետք է հասկանալ, որ սփյուռքը ոչ թե թշնամի է, այլ հզորագույն դաշնակից, որի ներուժը կարելի է օգտագործել միայն համագործակցության և փոխադարձ վստահության միջոցով։