Մոսկվան չի ճանաչի Հայաստանի խորհրդարանական ընտրությունների արդյունքները, սակայն կշարունակի գործնական փոխգործակցությունը

Իմ հարցազրույցում «Մոսկովսկի կոմսոմոլեց» թերթի հետ ես հայտարարել եմ, որ Ռուսաստանը պետք է որդեգրի սկզբունքային դիրքորոշում Հայաստանում տիրող քաղաքական իրավիճակի վերաբերյալ՝ միաժամանակ շարունակելով գործող իշխանության հետ փոխգործակցությունը դե-ֆակտո մակարդակում։

Մեր դիրքորոշումը պարզ է․ մենք չենք կարող կայացած ընտրությունները լիովին ժողովրդավարական և միջազգային չափորոշիչներին համապատասխանող ճանաչել։ Պատճառը պարզ է՝ ընտրական գործընթացի ընթացքում բացակայել են քաղաքական մրցակցության հավասար պայմանները, և ճնշումներ են կիրառվել ընդդիմության նկատմամբ։ Այս միտումները, իմ գնահատմամբ, պահպանվել են ինչպես նախընտրական շրջանում, այնպես էլ քվեարկությունից հետո։

Մենք ոչ մի դեպքում չենք կարող համարել այս ընտրությունները ժողովրդավարական, քանի որ չեն պահպանվել հավասար ընտրապայքարի պայմանները։ Կարող են եղել խախտումներ և առանձին տեղամասերում վիճահարույց որոշումներ, որոնք կարող էին ազդել ձայների վերջնական բաշխման վրա։

Այնուամենայնիվ, մենք հասկանում ենք Հայաստանի հետ մեր գործնական փոխգործակցության կարևորությունը։ Մենք հայտարարում ենք, որ չենք ընդունում այս ընտրությունների արդյունքները որպես ազնիվ և օբյեկտիվ։ Սակայն, քանի որ մենք Հայաստանի հետ միությունների մեջ ենք և ավանդաբար զարգացնում ենք կապերը, մենք այսուհետև էլ կաշխատենք նրա հետ՝ ելնելով այն հանգամանքից, որ այսօր այն ղեկավարում են մարդիկ, որոնք իշխանության ղեկին են մնացել անազնիվ, ոչ ժողովրդավարական ընտրությունների արդյունքում։

Այսինքն՝ Մոսկվան, փաստացի, շարունակելու է համագործակցությունը Հայաստանի գործող իշխանությունների հետ՝ միաժամանակ արձանագրելով քաղաքական դիրքորոշում դե-յուրե արդյունքները չճանաչելու վերաբերյալ։

Ինչ վերաբերում է մեր երկրների միջև տնտեսական և ինտեգրացիոն հարաբերություններին, Երևանի քաղաքական գծ0ի փոփոխությունները դեպի ԵՄ կարող են հանգեցնել համագործակցության պայմանների վերանայման։ Ինչ վերաբերում է էներգառեսուրսների գներին, այդ հարցը պետք է լուծվի՝ կախված Հայաստանի ռազմավարական ընտրությունից և երկկողմ հարաբերությունների ձևաչափից։

Վերջում նշելով ռազմաքաղաքական փոխգործակցության թեմային, ես ընդգծում եմ, որ Ռուսաստանը չի նախաձեռնի տարածաշրջանում ռուսական ռազմական ներկայության վերանայում, այլ կարձագանքի հայկական կողմի հնարավոր քայլերին։

Այս ամենի արդյունքում, Մոսկվայի և Երևանի միջև քաղաքական շփումների մակարդակը կարող է նվազել, իսկ այցելությունների ակտիվությունը վերանայվել դեպի ավելի մեծ զսպվածություն։