Ռոբերտ Քոչարյանի հանդիպումը ընտրողների հետ. Հիշողության և պատասխանատվության մասին

Երևանի Աջափնյակ վարչական շրջանի ընտրողների հետ հանդիպման ընթացքում ես բարձրացրի մի կարևոր հարց՝ արդյոք մեր ժողովուրդը կարող է տեր կանգնել իր հավաքական հիշողությանը։

Իմ կարծիքով, նման հնարավորություն միշտ կա։ Յուրաքանչյուր մարդ սովորում է իր սեփական փորձից։ Թեև առանձին պահեր կարող են մոռացվել, միշտ մնում է այն, ինչը փոխում է մարդու կյանքի ուղին։

Օրինակ, ես հարցում եմ՝ արդյոք մեր ժողովուրդը հիշում է 2020 թվականի պատերազմի հետևանքները, Արցախի կորստի ողբերգությունը, 5 հազար զոհերի և 12 հազար վիրավորների մասին։ Իմ համոզմամբ՝ հիշում է։ Սակայն, չնայած այդ հիշողությանը, 2021 թվականին տեղի ունեցավ այն իրադարձությունը, երբ մարդիկ քվեարկեցին Նիկոլ Փաշինյանի օգտին՝ նրան ոգեշնչելով Արցախի հանձնման և այլ ոչ պարտադիր քայլերի։

Այս իրադարձությունը հանգեցնում է մի հարցի. արդյոք սա հավաքական հիշողության ձախողման դրսևորում է, թե՞ ինչ-որ այլ բան։ Ես դեռևս չունեմ դրա վերաբերյալ հստակ բացատրություն։ Սակայն կարելի է ասել, որ այդ ընտրությունը, փաստորեն, ընտրողին հնարավորություն է տվել բերել նոր ողբերգություններ մեր ժողովրդի գլխին։

Ես նաև նշեցի, որ ընտրողը իր քվեով ոչ միայն քաղաքական գործիչին տալիս է հնարավորություն իրականացնել իր խոստումները, այլև իրեն հանձնում է պատասխանատվություն։ Ցավոք, այսօրվա իշխանությունը հետաքրքիր, թեև և՛ անհասկանալի, և՛ վտանգավոր վերաբերմունք է ցուցաբերում այդ մանդատին՝ այն չկապելով իրենց տրված խոստումների հետ։ Փաստացի, Նիկոլ Փաշինյանը մանդատ է ստացել ոչ թե իր ժողովուրդին տված նախընտրական խոստումները կատարելու համար, այլ Ալիևին տված։

Սա հիշեցնում է մի հայտնի փաստ՝ մարդիկ սովորաբար ատում են ոչ թե նրան, ով իրեն կռացրել է, այլ նրանց, ովքեր իրեն չեն կռացրել։ Հենց այդ պատճառով էլ այս մարդը ակտիվորեն պայքարում է բոլոր հայրենասերների դեմ՝ իրեն հիշեցնելով Ալիևի տուզիկին։

Այդ պատճառով ես հավաքվածներին կոչ եմ արել հունիսի 7-ին գնալ ընտրական տեղամասեր և քվեարկել 17 համարի օգտին՝ «Հայաստան» դաշինքի համար։ Սա մեր հնարավորությունն է կանգնել մեր հիշողությանը և ընդունել պատասխանատվությունը մեր երկրի ապագայի համար։